Ik zie sneeuw vallen
In mijn ogen
kleurt de wereld
maagdelijk wit
Elk sneeuwvlokje
Is net als ik
op zoek naar
een zachte ondergrond
voor pure liefde

ik verlang
naar die avonden
bevangen door liefde
alleen de gedachte al
maakt mijn leven
de moeite waard

Het is raar
Fijn klinkt als pijn
dichtbij lijkt ver weg
Geluk en ontreddering
wisselen van positie
Het enige wat rest
Is iets wat je niet ziet
zit aan de binnenkant
en heet stil verdriet

ik heb een speciaal plekje
gevonden in mijn hart
daar draag ik je mee
zo ben je altijd bij me
En als ik je mis
of me eenzaam voel
dan ben jij daar
Als ik je roep
dan hoor jij mij
Ik weet dat het kan
want luister
Ik hoor je zachtjes zeggen
‘ik ben hier”
Lieve man

Eerder verheugde ik me
op het weekend
Nu zijn ze
eenzaam en stil
Te lang
voor mijn gevoel
Terwijl het anders kan
Maar is dat wat ik wil
Of is het alleen
in afwachting van

Ongerust
Wat een raar woord
Heb het soms
een angstig gevoel
alsof het niet hoort
Maar het is wel van mij,
het heeft een doel
en dat ben jij

Als ik al mijn gevoelens in een foto kon stoppen dan ..

Soms heb ik het gevoel
dat de tijd
mijn grootste vijand is
Verloren seconden, minuten of uren
wat is het op een leven
Kon ik maar genieten
zonder dat ik besef
dat ik iets mis
Daarom proeven mijn tranen
bitter zout
De roep naar echte liefde
is toch al eeuwen oud ..

Soms lijkt vertrouwen
zo normaal
Soms voelt vertrouwen
als een opluchting
een deelgenoot
in het verhaal
En soms doet vertrouwen pijn
Omdat je hoopte op begrip
maar het ook anders kan zijn ..